theme15

Geen vertrouwen in Brabantse 'Depositiebank'

Datum: 2010-10-20

Om de stikstofneerslag te verminderen werkt provincie N.-Brabant sinds kort met een Verordening stikstof Natura2000. Wanneer een veehouderij uitbreidt en daarbij de stikstofneerslag op een Natura2000-gebied toeneemt, voorziet deze Verordening in een salderingsmethode d.m.v. de 'depositiebank'. Werkgroep Behoud de Peel heeft al meerdere jaren met een salderingssysteem gewerkt. Mede daardoor zijn rond de Peel vele Natuurbeschermingswetvergunningen voor veehouderijen verleend. De manier waarop provincie N.-Brabant nu saldeert is echter voor onze stichting niet acceptabel.

De provincie berekent van alle intrekkingen van milieuvergunningen die ze binnenkrijgt de stikstofneerslag op de gevoelige habitats van elk Natura2000-gebied. Al deze deposities worden per gevoelige habitat gesommeerd in de 'bankvoorraad' gestopt. Bij een uitbreiding wordt de depositie-toename voor elk van deze habitats berekend. Er wordt dan net zoveel uit de depositiebank gehaald als er door de uitbreiding bijkomt.

Wat er in de bank zit, valt echter niet meer te koppelen aan de intrekkingen die gedaan zijn. Wanneer toestemming verleend wordt voor een bedrijfsuitbreiding is niet meer te achterhalen welke intrekking van een vergunning, op welke plek, met welke emissie uit de bank gehaald is. Er is geen causaal verband tussen de uitbreiding en de intrekking.

De berekeningen van de provincie zijn op deze manier niet te controleren. Ook valt niet na te gaan of de ingetrokken milieuvergunningen rechtsgeldig waren en of er voor die vergunningen wel de eveneens vereiste Natuurbeschermingswetvergunning verleend was (of had kunnen worden indien aangevraagd).

Werkgroep Behoud de Peel zal tegen zulke provinciale salderingsbesluiten bezwaar moeten maken en zonodig bij de Raad van State in beroep gaan. En met vertrouwen, want tot nu toe eiste de Raad van State bij salderingen altijd een causaal verband tussen uitbreiding en intrekking!

> naar het overzicht Nieuws - Persberichten